AŞK

yılan okşamalarına hiç  hayır dedim mi

ellerimle yüreğini ısıtırken  ayazda

allahsız biri için sattın mı beni..

çığlığım sessizliğim olurken

sen kahkahanın yoldaşlığında dinlendin

her dinlenmen canımı kanatırken

şerbet gibi yudumlarında tükettin,

şimdide sele saldın dersin

o selin yaşlarım olduğunu bilmeden

VURUR DA VURURSUN

vur  acı benim  sen ellerin.

 

Hayalinde   olmak istemedim

ben günün gecene karışan renklerin olmak isterken

ruhunu verdin mi  Allahsıza

   çiçekleri  açtıran sen ki

   çaresizliğimi sevmişsin

   senin gibi seversem namert olayım,  

   istemez miyim sanırsın  öperken koklamayı

   yalansız masallarda bile olsa.  

sevdamı kamburun  görüp utandın  

oysaki sevdam, kırılganları bırakıp  

şelalenin köpüklerinde hız olup akacaktı

tüm sıcaklığıyla  içine.

   

ne odluda  yollara set koydun  

yağmuru fırtınaya  katıp

mil çektin o doyamadığım bakışlarına.  

   hadi  git sanma ki …

sevgimin kör noktalarında bile saklambaç oynayacaksın

sen körebe oynarken ben

tenime deyecek ummanın coşkun dalgaları

senden arda kalanları yudumlayacak

amaları unutup,   

o gün benim sensizliğimin 

açlığında tok olmayan iki damla tanede olacağım

çaresizliğini pembeye boyamak için

dönüşlerinin dualarında arşa yükselen ben

umuduma sarılıp sen diye uykuya  dalacağım.

 

Berna Çankaya 01.06.2007

 

 

 

Sen sevmeyi bilmiyorsun

Satır satır okumanda şiirleri

Şiirler ağlar okuma

Gözün görüp yüreğin hissetmiyor

Yüreğini benliğine gömmüşken

Anlayamazsın

Anlayamaya çalışma.

Güneşi ağlatma hayallerinde

Kara basanlara gömülürsün

Kör noktanın  yollarında 

Derinleşmiş sevgisiz dünyan

Doldurmakla dolmuyor

Şu heybetli  sevdamla,

Zaman sana çözüm değil

 

Daha da katranlaştır,

Şifa niye tine içme

Yakıştırma bir beni daha,

Naçar kaldı bensizliğin

Öğretemem,anlatamam

Dumanın kokusunu

Yaşamalıydın soluksuz

Bencilliğini ortaya koymadan

Tokluğu  beklemeyecektin

Doyumsa malıydın,

Dağlar bile taşıyamaz

Eğimli yüreğini

Saçaklarınla sarmalıydın

Düşene ne olurdu

Sevdayı mı  tadardın

Tatma sen boş yere,

Kolay yoldan mahzunluğunla

Bencilliğinle aşkı

Dolu dolu yaşa

Ama o zaman

Ben sensiz gemide

Durağan limanlarda

Hani derdin ya 

Zordur bensizlik

Bak nede kolaymış gitmeler

Yüreğimin  neşe naralarıyla

Düştün kirpiklerimden

Kime bakışların 

Haykırışın olacak

Bunu da sen düşün

BERNA ÇANKAYA

 

 

bazen deli deli  VURUR  dalgalar

sensizliğin habercisi hırçınlığımı görmek için

ıslatır tüm bedenimi isteyerek

sormaz bana onsuz mutsuzluğu,

taneler anlara  karışır

deli boraya ulaşılmazım için,

bilmez mi kuraklığın umutsuzluğunu

ben gibi umutsuzca sevdiğimi bile bile

vurur  çığlık çığlığa  sağır  yüreğinle

ne zaman olacak sükunetli dalgalar

usum  bilmediğim  kara  dağların ardında

inat etme deli dalga, içim acıyor içim

ben başım önümde intizar ediyorum

san maki yıkılırım

yağmur elbet benden olacak günün ardından.

 

Berna Çankaya 28.05.2007

 

 

belalım olmaya kararlıysan bil ki kara belan olamam.

gözlerimin karası kömürden daha kordur beladan

denizin tuzu değil, tenin tuzu olurum

ölümüne sevmem yaşamına doya doya severim

gözlerim kor olup yakarken

tenin tuzu karışırken tenime

tek geçerim yeşillenen sevdayı  ellerinde.

 

 bilirmisin ki belalım olursan daha neler olurum,

 

el deymemiş ormanlarda yaşamıma katarım seni

bakir ormanlarda gezen ruhum, bana hacet sen

sanma ki huzur bulmaz  ruhum bu bedende

yeşilin tonlarında ki seni ararken hırçınlaşan ben

bakirliğini teslim eder, ton aralarında huzursuz sana.

bir umutla  beslenirim

yağmurun ardında ki  bereketle

baharım gelir bakir  ormana çiçeklerle

sen sen anlarımsın saflığını yüreğimin

anlarsan sarıp korur musun yalancı dikenlerden.

güneşim gelsin el değmemiş toprağıma

bak o zaman nasıl acar yabani çiçekler yüreğinin ormanında

utanır halelerinden yabani otlar  bakamaz

yanlış yapamaz bu belalı sevdam

yanlışı bir sana… tatlı belasıdır.

 

Berna Çankaya  30.05.2007